مرکز رشد شريف

دامى براى نام تجارى

نگاه اجمالی به بازار ایران نشان می دهد که سرعت خلق برندهای جدید بسیار بالاست. به همین خاطر هر روز با نامهای جدیدی که سودای برند شدن را در سر دارند آشنا می شویم. به همین دلیل بارها درگیر پروژه های برندینگ از سطح صفر بوده ام (زمانی که هنوز محصولی خلق نشده است و مستعد کار برنامه ریزی شده است) پروژه هایی که همواره مرحله حساسی به نام نام گذاری محصول را در بر می گیرد. از طرفی کتابهایی که در زمینه نام گذاری برند هستند هم در کشورمان علاقه مندان زیادی دارد و صد البته نامگذاری کار مهمی است.

پیرامون این موضوع روش های زیادی مطرح شده که بسته به نگرش فردیتان می توانید از آنها بهره ببرید اما در این مسیر خطاهای زیادی اتفاق می افتد. خطاهایی که فکر می کنم همه به آن آگاهید مثل پیچیدگی نام، ترجمه آن و … . البته به تعبیر "دیوید اکر" تئوریسن معروف حوزه برند، دامهایی سر راه نام گذاری محصول شما وجود دارد. یکی از رایج ترین آنها انتخاب نام و شکل دادن هویت برند بر اساس خصوصیات محصول است. داستان زیاد پیچیده نیست. به اسامی زیر توجه کنید:

تک ماکارون  فکر می کنید تک ماکارون با این نام می تواند لازانیا و یا مواد خوراکی دیگر مثل برنج و … را تولید کند؟!

بانک کشاورزی هر چند همه ما از این بانک خدمات می گیریم اما نام آن چیز دیگری می گوید.

سه نان آیا فکر می کنید سه نان با این نام می تواند وارد رده دیگر محصولی شود؟!

چای گلستان ما برند گلستان را نمی شناسیم ما “چای گلستان” را می شناسیم. هویت گلستان با چای شکل گرفته است

زعفران سحرخیر ما برند سحرخیر را نمی شناسیم ما ” زعفران سحرخیر ” را می شناسیم. هویت سحرخیر پیرامون زعفران شکل گرفته است

رهایی از این دام به دو حالت اتفاق می افتد :نخست صرف هزینه برای حذف هویت شکل گرفته فعلی و شکل دهی برند با هویت جدید. روش دوم تولید محصول در رده های دیگر با نام دیگر است. هر دو روش هزینه های زیادی را در بر دارد به ویژه روش دوم که اساسا بودجه برندینگ مستقلی را می طلبد. پس چه بهتر که از ابتدا به فکر این دام باشیم.

شما چه محصولات ایرانی دیگری را می شناسید که در این دام افتاده باشند؟ آیا بانکهای ما تماما اسامی مناسبی دارند؟ راستی نام شرکت شما یا شرکت که در آن مشغولید شامل این موضوع نمی شود؟!

منبع: kafemarketing.com